Όχι άλλα εμφράγματα στον Αχελώο

Εδώ και λίγο καιρό, ξανάνοιξε έντονα το χρόνιο ζήτημα της εκτροπής του Αχελώου. Αφορμή στάθηκε η κατάθεση δύο σχετικών τροπολογιών από τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ Γ.Σουφλιά σε έναν άσχετο νόμο, που αφορά το Κτηματολόγιο. Με αυτόν τον τρόπο, ο Σουφλιάς πραγματοποίησε ουσιαστικά ένα νομικό πραξικόπημα, προκειμένου να ξεπεράσει τις τρεις σχετικές αρνητικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και να παρακάμψει σαφείς υποχρεώσεις που έχει το ελληνικό κράτος απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε να προσαρμοστεί με σχετική κοινοτική οδηγία (για την έγκριση του λεγόμενου Εθνικού Προγράμματος Διαχείρισης Υδάτινων Πόρων).
Δεν γνωρίζουμε αν η νομοθετική αυτή κίνηση από την κυβέρνηση αποτελεί απλά ένα προεκλογικό τέχνασμα ενόψει των νομαρχιακών-δημοτικών εκλογών, ώστε να μην πέσουν τα υψηλά ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας στη Θεσσαλία, ή είναι μία πραγματική προσπάθεια για να φαγωθούν άλλα 220 εκατομμύρια ευρώ –εκτός από τα 500 εκ. ευρώ που έχουν ήδη φαγωθεί- ώστε να τελειώσουν τα βασικά έργα της εκτροπής. Μάλλον ισχύουν και τα δύο. Αλλά ισχύει και κάτι άλλο: ότι κανένας πολιτικός, και ειδικά αυτοί που δεκαετίες τώρα έχουν υπάρξει υπουργοί και βουλευτές, δεν μπορεί να μας πείσει για το αγαθό των προθέσεών του, αφού ο ίδιος έχει ενεργά συμμετάσχει στο οικολογικό έγκλημα που έχει επιτελεστεί στη θεσσαλική γη (συμβατική μονοκαλλιέργια, ρύπανση εδαφών και ποταμιών, καταστροφή υπόγειων νερών), στο κοινωνικό έγκλημα που έχει γίνει εις βάρος των θεσσαλικών πόλεων και χωριών (άδειασμα των χωριών από νέους ανθρώπους, άχαρη και αλόγιστη τσιμεντοποίηση των αστικών κέντρων) και στο οικονομικό έγκλημα που όλο και χειρότερα κάθε μέρα που περνά επιτελείται σε βάρος των εργαζομένων, των μικρών αγροτών και των νέων που ζουν στη Θεσσαλία (χρέη στις τράπεζες, χαμηλοί μισθοί, ανεργία, αυξημένα τιμολόγια για νερό, ρεύμα και τηλέφωνο).

Ήδη ο Αχελώος στην περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας έχει πάψει να είναι ποταμός, αφού τα τρία φράγματα της ΔΕΗ σε Κρεμαστά, Καστράκι και Στράτο τον μετέτρεψαν σε μία αλληλουχία τεχνητών λιμνών. Τα (εμ-)φράγματα στη Συκιά και στη Μεσοχώρα θα αποτελειώσουν αυτό που χιλιετίες είναι ο Αχελώος: τον μακρύτερο ποταμό που ρέει εξ ολοκλήρου στην ελληνική επικράτεια και που για το μεγαλείο του θεοποιήθηκε από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό.

Η συντονισμένη συγχορδία της Πανθεσσαλικής Συντονιστικής Επιτροπής των κομματικών τοπικών αρχόντων και παραγόντων, μηδενός εξαιρουμένου, με επίτιμο διευθυντή ορχήστρας τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, βάλθηκε να μας πείσει για την αναγκαία και σωτήρια για τον λαό της Θεσσαλίας σημασία της ολοκληρωτικής καταστροφής του ποταμού Αχελώου. Αφού στηλίτευσαν ακόμα και τους ανώτερους δικαστικούς του Συμβουλίου της Επικρατείας (μιας έτσι κι αλλιώς φτωχής αστικής δικαιοσύνης), αφού ονομάτισαν στραβούς τους εκπρόσωπους περιβαλλοντικών οργανώσεων, βάλθηκαν να μας πείσουν ότι οι ίδιοι αποτελούν και τους πραγματικούς υπέρμαχους της οικολογικής ισορροπίας με απόψεις που αμφισβητούν παντοτινούς φυσικούς νόμους, λέγοντας για παράδειγμα ότι «το νερό των ποταμών που χύνεται στη θάλασσα πάει χαμένο» (αλήθεια, μήπως στο σχολείο να μαθαίνουν πλέον τα παιδιά ότι πρέπει να καταλήγει σε τεχνητές λίμνες εταιριών ενέργειας-ύδρευσης;).

Βάλθηκαν όμως να μας πείσουν και για άλλα:

  • ότι τα νερά του Αχελώου θα καθαρίσουν τον βρώμικο Πηνειό. Λες και ο Πηνειός δε βρώμισε τις τελευταίες δεκαετίες από τις γεμάτες με λιπάσματα και φυτοφάρμακα μονοκαλλιέργειες που επέβαλαν, τις ανεξέλεγκτες χωματερές και τις μεγάλες κτηνοτροφικές-βιομηχανικές μονάδες που «ευδοκιμούν» στις όχθες του. Λες και ο Πηνειός –αλλά και ο κάθε Πηνειός- δε μπορεί να καθαρίσει με τον δραστικό περιορισμό όλων αυτών των ρυπαντικών δραστηριοτήτων και την μείωση της άντλησης νερού του για άρδευση.
  • ότι υπάρχει έλλειψη νερού για πότισμα των καλλιεργειών. Λες και όλοι αυτοί οι εξηντάχρονοι και βάλε υπουργοί, βουλευτές, νομάρχες και δήμαρχοι ξέχασαν ότι η Θεσσαλία αποτελούσε ανέκαθεν το σιτοβολώνα και όχι το …βαμβακώνα του ελλαδικού χώρου, και οι κάτοικοί της ανέκαθεν προσάρμοζαν τις καλλιέργειές τους με βάση τους διαθέσιμους υδάτινους πόρους. Λες και το νερό που μια εταιρία ενέργειας ή ύδρευσης-άρδευσης θα το φέρνει αύριο με τεράστιο κόστος από τον Αχελώο στον κάμπο θα το μοιράζει τσάμπα στους μικρούς και μεσαίους αγρότες και στους εργαζόμενους στων αστικών κέντρων. Λες και δεν πρέπει να στραφούμε σε μία εξορθολογισμένη χρήση των ήδη διαθέσιμων υδάτινων πόρων άλλα και άλλων που θα βρεθούν δίχως γιγαντιαίες περιβαλλοντικές παρεμβάσεις.
  • ότι το νερό από την εκτροπή του Αχελώου θα λύσει σοβαρά προβλήματα των αγροτών. Ίσως ορισμένων μεγαλοαγροτών – επίδοξων τσιφλικάδων της θεσσαλίας μπορεί. Λες όμως και το βασικό πρόβλημα των αγροτών είναι η έλλειψη νερού, τη στιγμή που έχουμε φτάσει στο απαράδεκτο σημείο να μένουν όλο και περισσότερα χωράφια ακαλλιέργητα, οι μικροί αγρότες να εκτοπίζονται και τα χρέη στις ιδιωτικοποιημένες αύριο –ή και από σήμερα- τράπεζες τρέχουν.
  • ότι θα καταπολεμήσει το πρόβλημα της ανεργίας. Λες και οι θέσεις εργασίας που θα υπάρξουν για 2-3 χρόνια μέχρι την ολοκλήρωση των έργων θα σώσουν την κατάσταση. Ή λες και μέχρι σήμερα δεν προτίμησαν οι εργολαβικές εταιρίες κυρίως ξένους εργάτες για να τους δίνουν φτηνότερα μεροκάματα, ενισχύοντας έτσι και φαινόμενα εχθρικότητας μεταξύ ντόπιων και ξένων εργαζομένων.
  • ότι θα ωθήσει την τουριστική κίνηση στην περιοχή. Λες και πρέπει να υπάρχει τεχνητή λίμνη για να πάνε κάπου τουρίστες! Η πάλι ο μόνος οικονομικός τομέας που μπορεί να αναπτυχθεί σε μία τέτοια περιοχή είναι ο τουριστικός. Αλήθεια, ας μας πουν: είδανε πολλά κλειστά σχολεία να ξανανοίγουν και πάλι επειδή κάθε σαββατοκύριακο γίνεται σ´ αυτά τα χωριά επιδρομή από τουρίστες;
  • ότι θα αυξήσει την ενεργειακή ανεξαρτησία της Ελλάδας και ότι θα φέρει «πράσινη ενέργεια». Λες και θα μειωθούν τα πάγια της ΔΕΗ ή της όποιας εταιρείας ύδρευσης. Λες και η τσιμεντοποίηση, το μπάζωμα δασών η καταστροφή ποταμών αλλά και χωριών και πολιτισμών, είναι πιο πράσινες από τα «ενεργειακά Νταχάου», τα εργοστάσια λιγνίτη της Πτολεμαΐδας. Τη στιγμή μάλιστα που κανένα από αυτά δεν προβλέπεται να κλείσει, και αγνοούνται ακόμα και στα μελλοντικά σχέδια της ΔΕΗ οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας, οι ήπιες παρεμβάσεις στο περιβάλλον και οι πιο δίκαιες πρακτικές κατανάλωσης.

Ας το πούμε ξεκάθαρα: οι μόνοι λόγοι που κρύβονται πίσω από την εμμονή για την ολοκλήρωση αυτού του καταστροφικού έργου είναι
• η επέκταση της οικονομικής δραστηριότητας μεγάλων κατασκευαστικών εταιριών
• η μέγιστη δυνατή συγκέντρωση των φυσικών πόρων που αποτελούν δημόσιο αγαθό, με σκοπό την εκμετάλλευσή τους από ιδιωτικά συμφέροντα
• η εκμετάλλευση του περιβάλλοντος μέσω τουριστικών υποδομών, που τη μερίδα του λέοντος πάντα τη νέμονται ξένοι και ημέτεροί τους ντόπιοι επενδυτές
• η επίτευξη τοπικών κομματικών σκοπιμοτήτων.

Οι τοπικές κοινωνίες του θεσσαλικού χώρου οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι όπως δεκαετίες τώρα το συνολικό καλό ποτέ δεν προωθήθηκε στα υπουργικά γραφεία και στα κοινοβουλευτικά έδρανα, έτσι και τώρα η εκτροπή του Αχελώου δε θα ωφελήσει παρά μόνο τους συνεργαζόμενους άρχοντες της οικονομικής και πολιτικής ζωής. Η συγκεντροποίηση των φυσικών πόρων, όπως αυτή των νερών του Αχελώου δεν αποτελούν μόνο ένα μη αναστρέψιμο οικολογικό έγκλημα αλλά και μία ακόμα προσπάθεια απόλυτου ελέγχου των πόρων αυτών από τις κυρίαρχες δυνάμεις της οικονομίας της αγοράς (κρατικές, ιδιωτικοποιημένες και ιδιωτικές μεγάλες εταιρίες). Αν οι άνθρωποι που μεγάλωσαν ή ζουν σ´ αυτόν τον χώρο της ελλαδικής χερσονήσου δεν υπερασπιστούν πρώτοι τη γη και το ύδωρ της, αλήθεια, από ποιον περιμένουν να το κάνει;